I grupa FCI

FCI 332/I.1  |  Słowacja

Czechosłowackie wilczaki wywodzą się w prostej linii od wilka, są bowiem ich mieszanką z owczarkami niemieckimi.  Pierwsze próby krzyżowania miały miejsce już w latach pięćdziesiątych XX wieku, także wilczaki są rasą stosunkowo młodą – liczą sobie ledwo ponad 50 lat! Zarejestrowany został dopiero w kwietniu 1994 roku. Co więcej, psy te są pierwszą rasa psów, która powstała w wyniki krzyżowania międzygatunkowego.

Wilczaki miały być krzyżówką owczarka niemieckiego i wilka, łącząc w sobie najlepsze cechy obu gatunków. Są niesamowicie do wilków podobne z wyglądu, ale i z charakteru, mają ich naturalne cechy. Są bardzo nieufne i ciężkie do socjalizacji, gdyż trzeba zwrócić tu o wiele więcej uwagi niż przy innych, bardziej „standardowych” rasach. Zarówno ONki, jak i wilki są zwierzętami bardzo wytrzymałymi, potrafiącymi przebywać ogromne odległości bez większego zmęczenia, jednakże o ile ONy potrzebują kilku godzin odpoczynku po wysiłku, wilki nie potrzebują go prawie w ogóle, więc u wilczaków czas odpoczynku spada o przeszło połowę, są więc o wiele bardziej wytrzymałe. Ta zależność sprawiła, że wilczaki nadają się do wielu różnych dziedzin, od psa towarzyszącego, przez obronnego, aż po ratowniczego. Przy tworzeniu tej rasy zwracano uwagę przede wszystkim na jej wytrzymałość uzyskanie psa o jak najlepszych cechach, łącząc właśnie niezwykłą wytrzymałość wilków i wszechstronność owczarków niemieckich.

Wilczaki są bardzo żywe, niezwykle aktywne, nieustraszone i odważne, co bez wątpienia jest spuścizną po wilkach. Psy te mogą żyć w mieście, ale muszą mieć zapewniony ruch i odpowiednią ilość aktywności. Z pewnością nie powinno się myśleć o nim, mieszkając w centrum miasta w niewielkim mieszkaniu. Są to psy przywiązujące się szybko i niezwykle mocno, nie tylko do swojego opiekuna, ale i do całego stada – także do innych, mieszkających wraz z nim zwierząt. Osoby oraz zwierzęta, które znają i akceptują, witają bardzo przyjaźnie, jednakże mogą zachować się nieobliczalnie w stosunku do nieznanych zwierząt i są nieufne w stosunku do obcych.

 © royal-canin.ca

Bardzo ważne w przypadku wilczaków jest wychowywanie go z innymi zwierzętami lub przyzwyczajanie do ich obecności od najwcześniejszych chwil, inaczej może się u nich rozwinąć instynkt tropiciela, który bardzo trudno zwalczyć. Należy pamiętać, iż w ich żyłach płynie także krew wilka, dlatego socjalizacja jest bardzo ważna i nie należy jej zaniedbać|! Szczeniak nie może być izolowany i musi mieć kontakt z jak największą ilością bodźców, mogą też być podczas dojrzewania strasznie buntownicze, niesforne i awanturnicze, dlatego nie należy także zapominać o odpowiednim szkoleniu! Źle ułożony i prowadzony wilczak łatwo może stać się niebezpieczny dla otoczenia!

Wilczaki dobrze czują się wśród dzieci i lubią ich towarzystwo, ponadto działa to na nie korzystnie i pozwala na rozwinięcie naturalnych instynktów. Dla rodzin z dziećmi są polecane suki, gdyż są łatwiejsze do okiełznania, niż często buntownicze samce. Psy te uczą się łatwo i dosyć szybko, musimy jednak pamiętać, aby mądrze zaplanować szkolenie, aby było urozmaicone, gdyż częste i monotonne powtarzanie tych samych ćwiczeń szybko znudzi psa i przestanie on nas słuchać. Warto też wziąć pod uwagę niezależną naturę wilczaków, nie nadają się dla ludzi nieodpowiedzialnych, nie mających wcześniej do czynienia z psami oraz niepewnymi, gdyż potrzebują twardej, pewnej ręki w prowadzeniu, konsekwencji i stanowczości w postępowaniu. Słowem, potrzebują lidera i takiej osoby, która go zrozumie i będzie umiała z nim pracować. Zwłaszcza, że psy te niewiele szczekają i nie komunikują się szczekaniem. Gdy chcą coś przekazać, drapią, merdają ogonem lub pomrukują.

Choć są mieszanką psa i wilka, cieszą się ogromną popularnością i łatwo je spotkać na wystawach, a nawet podczas spaceru w mieście. Łatwo znaleźć hodowców zarówno za granicą, jak i w Polsce. Są też zdrowe, chociaż zdarza się u nich typowa dla owczarków dysplazja, dość często spotykana.

Nazwy: Czechosłowacki wilczak, Czechoslovakian Wolfdog, Ceskoslovenský Vlciak, wilczur czechosłowacki, wilczak, Tschechoslowakischer Wolfhund, Czechoslovakian Vlcak.
Przeznaczenie pierwotne: wszechstronny pies użytkowy.
Przeznaczenie obecne wszechstronny pies użytkowy.
Długość życia: 8-12 lat.
Wielkość i waga: minimum 60-65 cm, 30-40 kg.
Umaszczenie: Złoto-szary do srebrzysto-szarego z charakterystyczną jasną maską (wilcze).

 © Załoga Chartykasa