Historia ras

© wikipedia.com

Uważa się, że charty szkockie i irlandzkie pochodzą od tego samege przodka, stanowiącego coś pośredniego pomiędzy obiema rasami. Deerhoundy wywodzą się prawdopodobnie od celtyckich chartów, nie ma jednakże jednolitych udowodnionych dowodów na pochodzeni rasy, tak samo, jak i na jej nazewnictwo. Pierwotnie bowiem pies na jelenie był zwany irish wolfhondem, irish greyhoundem, highland deerhoundem i scotch greyhoundem, a tak naprawdę chodziło o jedną rasę lub psy w jednym typie.

Jako jedne z pierwszych wzmianek o deerhoudach uważa się opis psów określanych jako deerhoundy w „History of Scotland”, napisanej w 1528 roku przez Pitscottie’a. Od tamtego okresu regularnie wspominało się o rasie psa wykorzystywanych do polowań na jelenie. Były one niezwykle popularne zwłaszcza wśród przywodców klanowych, całe stada hodował na przykład Jakub I Stuart.

W XVI i XVII wieku nie było już mowy o pomyłce, wszystkie psy w tym typie używane do polowań na jelenie zostały ochrzczone mianem deerhoundów. Było to ich jedyne zajęcie, najczęściej trzymało się kilka do kilkunastu psów, rzadko kiedy pojedyncze sztuki. Ich wartość rosła na przesrzeni wieków, aż w średniowieczu nikt, kto był poniżej Hrabii nie mógł posiadać tego psa.

© deerhoundhistory.com

Niestety odbiło się to na rasie, gdyż dążenie do posiadania deerhoundów na własność, głównie przez szlachtę doprowadziło do ograniczenia liczebności rasy. wiele psów zginęło w pościgach za jelenie, zaś w Anglii i południowej Szkocki zaczęły je wypierać delikatniejsze i mniejsze greyhoundy.

Najgorszy czas dla rasy to upadek szlachty na przełomie XVIII i XIX wieku. Ziemie starych rodów szlacheckich zostały podzielone i niewiadomo było, co zrobić z psami. Co więcej zaczęto udosnonalać bron, także myśliwską, co sprawiło, że udział chartów w polowaniu zmniejszał się z każdym dniem. Zmniejszyły się też powierzchnię lasów, gdyż karczowano je pod tereny pastwiskowe. To wszystko sprawiło, że rasa była na skraju wyginięcia.

Przywrócenie rasy zostało podjęte z powodzeniem w 1825 roku przez Duncana McNeilla Archibalda. Było to możliwe głównie dzięki promowaniu chartów przez Waltera Scotta, poetę, który był nimi zafascynowany. Nie do końca znane są procesy hodowlane, jednakże mówi się, że w odtworzeniu rasy miały udział mastiffy, pirenejskie psy na wilki, posokowce kubańskie, dodano także krew chartów rosyjskich i macedońskich. Aktualnie prowadzoa księga hodowlana deerhoundów pochodzi z 1870 roku, zaś pierwszy zaakceptowany wzorzec z roku 1892.

Łaska, godność i piękno Deerhound zostały wiernie przedstawione na wielu obrazach i rysunach Landseera, a Sir Walter Scott, właściciel słynnego Deerhound Maidy, opisał je kiedyś jako „najdoskonalsze stworzenie Nieba”.

© Załoga Chartykasa