Weterynaria

© dogearcontrol.com

W przypadku oceny stanu zdrowia psa, najważniejsza jest diagnostyka czyli nauka o metodach rozpoznawania chorób. Jej celem jest ustalenie i określenie zmian patologicznych, które wpływają niekorzystnie na stan zwierzęcia. Czyli mówiąc pokrótce ustalenie wszystkich zmian chorobowych, jakie wystąpiły w organizmie zwierzęcia. Razem z diagnostyką występuje symptologia czyli nauka o symtopach, zwanych także objawami. W kwestii objawów wyróżniamy dwa typy – subiektywne (odczuwane przez chore zwierzę) oraz obiektywne (takie, które możemy sami zaobserwować).

Z kolei badanie kliniczne ma celu ustalenie wszystkich zmian występujących w organizmie zwierzęcia, ustalenie podstawowych danych na temat niego samego oraz przygotowanie zestawu informacji, mogących pomóc w ustaleniu przyczyn i przebiegu choroby, a co za tym idzie, jest to pomocne w opracowaniu planu leczenia. Co więc wchodzi w skład badania klinicznego?

1. Opis zwierzęcia

W opisie zwierzęcia uwzględniamy takie informacje, jak: gatunek, płeć, rasa, wiek, umaszczenie, waga, użytkowość, oznakowanie. Gatunek, płeć i rasa są bardzo istotne, gdyż istnieje wiele chorób, które są sprzężone z nimi, czyli występują na przykład tylko u samic, tylko u terierów szkockich, albo tylko ogólnie u psów.

© bideawee.org

2. Wywiad z opiekunem psa

Dostarcza on informacji odnośnie objawów, warunków życia i utrzymania zwierzęcia. Zaliczamy tutaj pytania o długość trwania choroby, liczbę chorych zwierząt (gdy jest ich więcej), występujące objawy, czy choroba występowała wcześniej, jeśli tak, czy była leczona, także o to, kiedy wystąpiła choroba i gdzie pies przebywał. Istotne są też warunki panujące w pomieszczeniu (temperatura, wilgotność), żywienie (ilość, jakość i częstotliwość zjadania karmy) oraz ilość i jakość wypijanej wody. Zwraca się także uwagę na to, czy w ostatnim czasie w naszym domy były przeprowadzane dezynfekcje, dezynsekcje i deratyzacje lub czy były używane przeznaczone do tego środki.

3. Stan obecny zwierzęcia - badanie właściwe
  • Wygląd zewnętrznybudowa – czy budowa jest prawidłowa, czy nie ma żadnych odchyleń (wszelkiego rodzaju wady budowy). Postawa – prawidłowa czy wymuszona (kłopoty ze wstaniem, z położeniem się). Zachowanie – jakiekolwiek odchylenia od normy to: nadmierna pobudliwość lub nerwowość, osowienie, śpiączka, zaburzenia ruchu (ruch nieprawidłowy, maneżowy – wokół własnej osi, wiosłujący, wskazujący na zaburzenia układu nerwowego). Stan odżywienia i utrzymania – ocenie podlega stan tkanki tłuszczowej, czy zwierzak jest wychudzony, czy otłuszczony.
  • Błony śluzowe otworów ciała – sprawdzane są tutaj jama ustna, nos, przedsionek pochwy (w zależności, czy jest taka potrzeba), spojówki oczu (niekiedy zmienia się ich barwa – przekrwione przy chorobach zakaźnych o ostrym przebiegu, blade przy chorobach pasożytniczych, zażółcone przy żółtaczce, zasinione przy zburzeniach w krążeniu).
  • Węzły chłonne – zwraca się uwagę na to, czy są powiększone, na ich ciepłotę, bolesność, budowę, kształt.
  • Mierzenie, badanie ciepłoty, tętna i oddechuTemperaturę mierzy się poprzez umieszczenie termometru w odbycie lub w pochwie. Pamiętajmy, iż temperatura młodych zwierząt jest odrobinę wyższa niż starszych i nie powinna przekraczać normy (38,5 stopnia). Tętno mierzy się na tętnicach obwodowych, uciskając palcem wskazującym i środkowym, licząc ilość uderzeń na minutę (norma 70 120 uderzeń na minutę). Oddechy oblicza się obserwując ruchy przepony i bocznych części mostka (norma 10 do 30 oddechów na minutę). Pamiętajmy, iż szczenięta i psy małe oddychają szybciej.

© thedogtrainingsecret.com

4. Badanie szczegółowe
  • Zewnętrzne powłoki ciałaWłosy i wytwory naskórka – zwraca się uwagę na pazury, czy ich wygląd jest prawidłowy, czy nie bolą, gdy się je dotyka oraz włosy, które u zdrowego psa są błyszczące i nie wypadają. Naskórek i skóra – naskórek prawidłowy jest jasnoróżowy, nie powinien się złuszczać.
  • Układ oddechowy – Okolica otworów nosowych – czynie ma wypływu śluzu z nosa, które mogą być surowicze, śluzowe, śluzowo-ropne lub z domieszką krwi. Okolice tchawicy i krtani, sposób oddychania – także ewentualny kaszel, który może występować przy chorobach układu oddechowego. Przyspieszone lub zwolnione oddychanie jest nieprawidłowe.
  • Układ krążenia – Badanie serca – wykonywane za pomocą stetoskopu. Zabarwienie błon śluzowych – kolor inny niż bladoróżowy stanowi o nieprawidłowościach.
  • Układ pokarmowy – Przyjmowanie pokarmu i wody – czy łaknienie i apetyt są prawidłowe, nie powinno być ani za duże, ani za małe. Jama ustna – czy nie występują zmiany w zabarwieniu, czy nie ma pęcherzyków. Gardło i przełyk – czy nie obrzęku oraz zaczerwienienia. Powłoki brzuszne – zwracamy uwagę na wielkość, symetrię, wrażliwość i napięcie. Okolice odbytu – czy nie jest pobrudzona kałem.
  • Układ moczowo-płciowy – badanie zewnętrznej okolicy przez obmacywanie (przy chorobach zwierzę odczuwa ból). Wydalanie moczu – postawa psa podczas wydalania moczu, także częstotliwość i ilość. Badanie laboratoryjne moczu – ilość, barwa, ciężar, zawartość białka, cukru, krwi lub złuszczonych nabłonków. Zewnętrzne narządy płciowe – czy są prawidłowe i ich budowa nie odbiega od normy. U samców zwraca się uwagę na popęd seksualny i zachowania seksualne, u samic z kolei jest ważny cykl płciowy, także budowa gruczołu mlekowego i sutków.
  • Układ ruchu – Postawa – czy jest prawidłowa. Mięśnie – czy nie bolą i czy nie są nadmierne napięte. Kości – czy nie występują zgrubienia lub złamania. Stawy – czy nie występują zmiany – obrzęki i zgrubienia.
  • Układ nerwowy – Zachowanie się – czy nie nastąpiła zmiana w zachowaniu. Świadomość – czy została zachowana.
5. Badania dodatkowe
  • badania krwi – liczba krwinek białych i czerwonych, ogólna morfologia krwi.
  • badania mikrobiologiczne – bakteriologiczne (bakterie), mykologiczne (grzyby), wirusologiczne (wirusy).
  • badania histopatologiczne – badania tkanek.
  • badania immunologiczne.
6. Plan badania klinicznego w skrócie
  1. Opis zwierzęcia.
  2. Wywiad.
  3. Badanie stanu obecnego.
  4. Badanie dodatkowe.
  5. Podsumowanie wyników.
  6. Rozpoznanie.
  7. Rokowanie (niepewne, niepomyślne, dobre, ostrożne, złe, pomyśle).
  8. Leczenie (zastosowanie środków iniekcyjnych, tabletek, kroplówek, leczenie szpitalne, przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego).

© Załoga Chartykasa