Szkolenie

Pierwsze rzecz, o której należy pamiętać, że szczenięta są jak małe dzieci, bowiem sikają często i nie mają nad tym żadnej kontroli. Szczenięcy pęcherz wymaga wzmożonej uwagi po przebudzeniu, po jedzeniu i po zabawie. Im częściej będziemy wynosić szczeniaka na dwór i pokażemy mu, o co nam chodzi, tym szybciej się nauczy. Koniecznie pochwalmy szczeniaka, gdy załatwi się na dworze!

Jeśli nie uda nam się na czas wynieść szczeniaka, cóż, nie karćmy go. Absolutnie nie ma sensu karanie szczeniaka, który się załatwił, a my to odkryliśmy po chwili. Pies uczy się na podstawie bezpośrednich konsekwencji swojego działania. Jeśli skarcenie jest odwleczone w czasie, to pies nie skojarzy naszego oburzenia z sikaniem, tylko z naszą obecnością. Jeśli przyłapiemy sikającego szczeniaka i zdążymy go na czas wynieść, aby dokończył na dworze, jest to dla niego już wystarczająca kara, Przy skarceniu go, nauczy się, iż nasza obecność oznacza karę i będzie się załatwiał tak, abyśmy go nie widzieli i zacznie nas unikać w takich momentów, a więc psie odchody możemy znaleźć na dywanie, za kanapą, pod łóżkiem…

Jeśli podczas naszej nieobecności szczeniak się załatwił, zostaje nam jedna rzecz – posprzątać po nim. Niektóre psiaki mają swoje ulubione stałe miejsce, więc w takich wypadkach łatwiej przewidzieć, kiedy nastąpi katastrofa i wynieść szczenię. Można także ułożyć w domu gazetę i na nią przenosić pieska, aby nauczył się załatwiać w jednym miejscu, ale to jednocześnie uczy psa załatwiania się na konkretnym podłożu. W tej sytuacji, aby nauczyć psa załatwiania się na dworze, przez jakiś czas musimy brać ze sobą gazetę na dwór i rozkładać na trawniku. Za każdym razem bierzemy ze sobą coraz mniejszy kawałek gazety, aż w końcu w ogóle nie będzie nam potrzebny.

Z reguły psy przestają załatwiać się w mieszkaniu po ukończeniu szóstego miesiąca życia. Jeśli w naszym przypadku trwa to dłużej, możemy mieć do czynienia z problemem zdrowotnym lub behawioralnym, co należy zbadać i sprawdzić.

 © Załoga Chartykasa