Grupa I FCI

FCI 113/I.1  |  Francja

Briardy od samego początku były cenione jako psy pasterskie o wysokim poziomie inteligencji, odwagi i wytrzymałości. Dwa lub trzy briardy bez problemu zaganiały stado 600-700 owiec bez pomocy człowieka. Choć ta funkcja dziś zanikła, popularność briardów wcale się nie zmniejsza, utrzymując się na w miarę stałym poziomie. Dzisiejsze briardy są mocniej zbudowane i mają zdecydowanie więcej sierści niż ich przodkowie.

Mimo wszystko briard wciąż jest psem pasterskim. Są pełne entuzjazmu, bardzo ruchliwe i aktywne i nie należy zapominać o ich ogromnej potrzebie ruchu. Zawsze czujny, interesuje się wszystkim, co się dzieje dookoła i nic mu nie umknie. Są energiczne i potrafią przez całe życie zachowywać się jak rozbrykane szczeniaki, nawet już jako staruszki, z drugiej strony są to inteligentne i czasami nieco uparte psy. Potrzebuje on naturalnego lidera, osoby konsekwentnej, ale wyrozumiałej.

Dobrze sprawdzają się jako psy obronne, ze względu na swą czujność, a także dobrze rozwinięty instynkt obronny. Nie może jednak mieszkać na dworze cały dzień, w kojcu, ani budzie, potrzebuje bowiem ciągłego kontaktu z człowiekiem. Jest niezwykle mocno przywiązany do swojej rodziny. Jako pies rodzinny, jest niemalże doskonały – kocha rodzinę, dzieci i świetnie dogaduje się z innymi zwierzętami. Nigdy nie powinien być izolowany, źle to na niego wpływa, szybko stanie się nieszczęśliwy, zamknięty w sobie i nieznośny.

© 101dogbreeds.com

Jeśli zaspokoimy jego potrzeby i będziemy kreatywni w wynajdywaniu mu zajęć, bez problemu możemy go trzymać w bloku bądź niewielkim mieszkaniu. Lubią one każdy rodzaj aktywności – długie spacery, przebieżki, sporty, aportowanie, pływanie… Lista jest długa. Jedno, o czym musimy pamiętać to fakt, że briard nie może się nudzić! Nie wybiegany, pozbawiony ruchu i zajęcia briard stanie się hiperaktywny i męczący. Szybko się też uczą, więc możemy uczyć sztuczek, musimy jednak uważać, gdyż szybko wyłapie nasze błędy i obróci je przeciwko nam. Dodatkowo mają bardzo delikatną psychikę, dlatego nauka powinna się odbywać na zasadzie zabawy. Nie możemy używać krzyków, ani kar, gdyż szybko zniechęcimy psa zarówno do nauki, jak i do nas.

Niektóre briardy lubią sobie poszczekać, nawet bez większego powodu, co czasem może sprawiać problem właścicielom. Briardy niekiedy też jodłują, czyli wydają specyficzny, przeciągły odgłos, inny niż zwykłe szczekanie. Zabawny jest sposób ich siadania, gdyż często rozkraczają się jak człowiek na kanapie.

Briardy generalnie są rasą zdrową i przeżywają życie bez większych problemów. Spotykane w rasie choroby to między innymi skręt żołądka, dysplazja stawów, PRA i CSNB. Sporo uwagi należy też poświęcić szacie, aby wyglądała na zdrową i nadawała rasie charakterystyczny wygląd.

Nazwy: Owczarek francuski, briard, berger de brie, owczarek francuski długowłosy, francuski briard, berger briard.
Przeznaczenie pierwotne: pasterski, poszukiwanie zmarłych i rannych.
Przeznaczenie obecne: pies pasterski, stróżujący, ratowniczy, do towarzystwa.
Długość życia: 10-12 lat.
Wielkość i waga: 25-40 kg, 58-69 cm.
Umaszczenie: płowe, szare, czarne. Sierść briarda jest długa (minimum 7 cm), lekko pofalowana, włosy na głowie tworzą charakterystyczną: brodę, wąsy i grzywkę.

© Załoga Chartykasa