V grypa FCI

FCI 48/V.2  |  Finlandia

Karelski pies na niedźwiedzie, jak sama nazwa wskazuje, dawniej wykorzystywany był do polowań na niedźwiedzie, a także jelenie, żbiki i wilki. Współcześnie poluje się z nim w Skandynawii głównie na łosie. Pies jest wykorzystywany również w Polsce, jako pomoc w polowaniu na dziki. Są to psy średniej wielkości, w typie pierwotnych szpiców, niezmienione przez wieki.

Są to psy stworzone do polowań. Zostały wyhodowane do ścigania dużej zwierzyny, jak właśnie niedźwiedzie, którą osaczają i oszczekują, czekając na przybycie myśliwego. Cechują się znakomitą orientacją przestrzenną, dzięki której nie gubią się nawet na rozległym terenie. Grube futro z miękkim podszerstkiem doskonale chroni je przed zimnem, a jednocześnie sprawia, że psy ciężko mogą znosić upały, zostały bowiem wyhodowane w lodowatych przestrzeniach Finlandii.

Nie jest to rasa dla każdego, a na pewno nie dla początkujących właścicieli psów. Potrzebuje konsekwentnego i twardego przewodnika, pewnego siebie, który nie da się zdominować psu i nie pozwoli na przejęcie pozycji osobnika alfa. Karelczyki mają bowiem naturę dominującą i widząc słabość, z pewnością ją wykorzystają, stając się osobnikiem numer 1 w domu. Nie są uległe, ciężko się je szkoli i są bardzo samodzielne, zarówno na polowaniu, jak i w życiu codziennym. Są jednakże przyjaźnie nastawione i odpowiednie ich traktowanie sprawi, że będą ciekawymi towarzyszami. Szkolenie musi być konsekwentne, ale łagodne, gdyż psy te są wrażliwe na sposób traktowania przez przewodnika – krzyki czy groźby zdecydowanie nie wchodzą w grę.

© primitivedogs.com

W żadnym wypadku nie są to psy do miasta! Potrzebują przestrzeni, którą mogą odkryć i na której mogą się wybiegać. Dobrze, kiedy mieszkamy w okolicy lasów, łąk czy pól i mamy dom z dużym ogrodem. W polowaniu są wytrwałe, cięte i odważne, a także wszechstronne: są płochaczami, pływakami i aporterami zarówno ptaków śmiertelnie postrzelonych, jak i postrzałków., tropią tak długo, aż znajdą zwierzynę, odznaczając się niesamowitą wytrzymałością fizyczną.

Nie nadają się na stróża, ani obrońcę, mogą być też agresywne w stosunku do innych psów. Bardzo źle znoszą samotność, nie możemy je zostawiać na cały dzień w domu. Lubią dzieci, ale nie nadają się do mniejszych i natarczywych pociech. Jeśli myślimy o karelczyku, zdecydujmy się na niego, gdy nie mamy dzieci, lub pociechy są już starsze i są w stanie zrozumieć niezależność psa. Potrzebuje aktywności. Jeśli nie kupujemy go z myślą o myślistwie, warto zainteresować się sportami lub próbami pracy, aby zrealizować jego ogromne potrzeby aktywności.

Nazwy: Karelian bear dog, Karjalankarhukoira, Björnhund, Karelski pies na niedźwiedzie, Karelsk Björnhund, KBD, Chien d’ours de Carélie, Karelare.
Przeznaczenie pierwotne: polowanie na niedźwiedzie, żbiki, jelenie i wilki.
Przeznaczenie obecne: polowanie na łosie, dziki, ptactwo, małe zwierzęta futerkowe.
Długość życia: około 14-15 lat.
Wielkość i waga: 49-60 cm, 17-30 kg.
Umaszczenie: czarne z brązowawym połyskiem, wyraźne białe znaczenia na piersi, łapach, szyi, brzuchu, głowie i końcu ogona.

© Załoga Chartykasa