Choroby

Bruceloza jest zakaźną, przewlekłą i zaraźliwą chorobą przenoszoną przez tlenową, Gram-ujemną bakterię Brucella Canis. Jest także zoonozą, chorobą przenoszoną na ludzi.

Choroba przenosi się drogą pionową, poprzez kontakt błon śluzowych z nasieniem, wydzieliną z pochwy, moczem lub poronionymi płodami chorych zwierząt. Zakazić się może suka od psa podczas stosunku, a także szczenię od matki w trakcie ciąży. Zarazić można się także w trakcie porodu, gdyż bakterie są wydalane razem w wodami płodowymi i błonami.

Bruceloza objawia się na dwa sposoby – bezobjawowo i objawowo. Chociaż przez cały czas jej trwania pies czy sika mogą nie odczuwać objawów, to przez cały czas są zdolne do zarażania innych zwierząt, także miotów i partnerów oraz niczego nieświadomych ludzi!

U psów choroba powoduje zapalenie jąder i najądrzy, zapalenie skóry moszny, czasem doprowadza do zaniku jąder. W nasieniu stwierdza się do 90% wadliwych plemników, czasami pies może całkowicie utracić wszystkie plemniki.

Z kolei u suk bruceloza objawia się niepłodnością i poronieniami nawet w ostatnim trymestrze ciąży. Może również spowodować resorpcję płodów we wczesnym stadium ciąży (oznacza to, że są one wchłaniane przez organizm matki). W przypadku poronienia przez tydzień do aż sześciu stwierdza się wycieki z dróg rodnych.

Do innych objawów ogólnych należą także: gorączka, zapalenie błony naczyniowej oka, kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie stawów, powiększone węzły chłonne, zapalenie dysków międzykręgowych.

Chorobę należy podejrzewać u każdego zwierzęcia, u którego zaobserwowano powyższe objawy, zwłaszcza poronienia w ostatnim okresie ciąży, niepłodność, zapalenie jąder i najądrzy, którym towarzyszą zaburzenia widzenia, choroby nerek, kulawizny. W celu potwierdzenia wykonuje się badania serologiczne oraz bakteriologiczne, a chore zwierzę najlepiej odizolować na jakiś czas od reszty.

Leczenie jest długotrwałe i nie zawsze skuteczne, często obserwuje się nawroty po odstawieniu leków. Głównie są to antybiotyki. Aby zapobiec, należy wykonywać badania kontrolne dwa razy do roku, u suk przed każdym kryciem. Jeśli przypadek zdarzy się, chore zwierzę należy eliminować z hodowli, najlepiej poprzez kastrację i sterylizację, aby zapobiec dalszym zakażeniom.

© Załoga Chartykasa