Rasy niezarejestrowane

Niezarejestrowane  |  Hiszpania

Alano Espanol ma jedną z bardziej niezwykłych historii ze wszystkich ras psów. Niezwykłą ze względu na ścisły związek tych psów i ich historii z historią Europy, Hiszpanii i konkwisty. Znane na Półwyspie Iberyjskim od stuleci doczekały się pierwszego wzorca, opisu, jako rozpoznawalnej rasy prawdopodobnie jako pierwsze w historii kynologii. Opis ten, bowiem pochodzi z 1340 roku i bardzo precyzyjnie przedstawia zarówno wygląd jak i charakter Alano.

© wikipedia.com

Charakter Alano jest ściśle powiązany z jego historią. Od zawsze pracował zespołowo z innymi psami, zarówno swojej rasy, jak i innymi psami myśliwskimi oraz molosami. Jest psem towarzyskim, o elastycznym charakterze i bardzo elastycznych zachowaniach społecznych. Umie doskonałe dogadywać się z innymi psami, z którymi współżyje, co wśród molosów jest cechą wyjątkową.

Szybko się uczy, ściśle współpracuje ze swym panem. Łatwo się go wychowuje, gdyż nie tylko patrzy z uwielbieniem na opiekuna, ale też chętnie się uczy, wykonuje polecenia i jest niestrudzony w tym, co robi. Jego przewodnik jest jednocześnie jego najlepszym kumplem. Odnajduje się też świetnie w roli psa rodzinnego, szybko wpasowuje się w ustaloną już hierarchię, nie stara się przejąc pozycji osobnika alfa w stadzie. Jest towarzyszem dzieci, kocha je całym sobą, jest dla nich bardzo czuły i cierpliwy. Niestraszne mu agresywne dziecięce piąstki atakujące każdą cześć ciała, ciągnące za uszy i ogon.

© alano-espanol.pl

Alano jest jednym z tych psów, które nie dały się nowoczesnym trendom, nie zamieniono go w psa sportowego, ani maskotkę. Jego pierwotną rolą jest rola psa chwytającego. Oznacza to, że jego główną umiejętnością jest chwytanie ofiary – polując na nią, doganiają ją, lecz nie rzucają się na nią i nie rozszarpują, a mocno chwytają, głównie za uszy lub pysk. Chwyt ten działa paraliżująca na zwierzę, które automatycznie przestaje walczyć i zwisa bezwładnie z pyska psa.

Są to psy bardzo zrównoważone, pewne siebie o niewielkich wymaganiach. Bez problemu mogą zostawać same godzinami na podwórzu. Nie jest to pies specjalnie aktywny, na co dzień oszczędza energię, jednak po podjęciu pracy jest pełen zapału i może wykonywać dane zadanie godzinami. Nie nada się do sportów, ani typowego miejskiego życia – nie do tego został stworzony. Nie będzie też stróżem – nie jest w ogóle agresywny, a stróżowanie nie jest jego naturalnym odruchem.

© dogwallpapers.net

Alano dojrzewają bardzo powoli, pełen rozwój, zarówno psychiczny jak i fizyczny, następuje dopiero około trzeciego roku życia. Niezwykle charakterystyczną cechą dla tych psów jest zabawa – potrafią one godzinami bawić się ze sobą, zamieniając się rolami – raz jeden ucieka, raz drugi. Zachowują się niczym małe lwiątka, uczące się zachowań niezbędnych w trakcie polowania. Psy te są obojętne na ból, nawet głębsze rany nie robią na nich wrażenia, co więcej jeśli myślimy, że nasz pies nie przeskoczy wielkiej dziury albo nie wejdzie na drzewo – on najprawdopodobniej to zrobi, dlatego zawsze musimy być trzy kroki przed nim.

Nazwy: Alano español, alano, Perro de Presa Español, Spanish Alano, Spanish Bulldog, Bulldog Español, buldog hiszpański.
Przeznaczenie pierwotne: pies do zaganiania i poskramiania bydła z Półwyspu Iberyjskiego, jak również do polowania na grubą zwierzynę – jelenie i dziki.
Przeznaczenie obecne: psy stróżujące, również do bydła i jako pies myśliwski.
Długość życia: 11-14 lat.
Wielkość i waga: 56-65 cm, 33-45 kg.
Umaszczenie: Kolor miodu we wszystkich odcieniach. Płowy we wszystkich odcieniach od piasku aż do koloru zbliżonego do czerwieni, tolerowany węglowy odcień włosa. Z czarną maską lub bez niej. Pręgowany we wszystkich wariantach. Czarny z podpaleniem. Możliwe połączenia trzech różnych kolorów sierści, płowego czarnego i białego. Białe znaczenia na łapach, piersi i szyi. Biały kolor powinien być możliwie czysty.

© Załoga Chartykasa