III grupa FCI

FCI 3/III.1  |  Irlandia

Kerry blue terrier zalicza się do jednej z czterech ras irlandzki terierów. Wywodzi się najprawdopodobniej z hrabstwa, na cześć którego dostał swą nazwę – Kerry. Pierwotnie były to psy raczej wiejskie, wykorzystywane do pilnowania gospodarstw i wszystkiego, co mogły robić – łapały szczury, pomagały w polowaniach, zaganiały też zwierzęta gospodarskie. Według legendy są ulepszoną wersją teriera, krzyżowane z wilczarzami irlandzkimi, aby choć trochę przypominać szlacheckie psy.

© omlet.us

Pierwotny instynkt myśliwski nadal drzemie w tych psach, dlatego nic dziwnego, że czasem są krnąbrne i nieposłuszne. Nie są stuprocentowo posłuszne, trzeba się czasem namęczyć, aby wykonały nasze polecenie, a i są sytuacje, gdy nas przechytrzą i zrobią po swojemu. Mają też skłonność do zaczepek i bójek, na co też trzeba zwrócić baczna uwagę podczas szkolenia.

Kerry podobnie jak Airedale teriery są wyjątkowo wszechstronne – nauczą się wszystkiego i nadadzą się do każdej pracy od polowań, przez towarzysza, po dogoterapię i bycie psem policyjnym. Potrzebuje dużo ruchu, uwielbia wszelkiego rodzaju wyprawy i wycieczki, chętnie nam towarzyszy. W stosunku do innych psów może być agresywny i zaczepny, ale jest przyjazdy do ludzi, bardzo opiekuńczy dla dzieci.

© omlet.de

Charakterystyczną cechą tych psów jest ich szata  – szczenięta rodzą się intensywnie czarne, dopiero z wiekiem ich sierść jaśnieje i nabywa typowej dla rasy szaroniebieskiej barwy. Proces ten trwa długo, bo nawet do osiemnastego miesiąca życia. Ich sierść jest w dotyku miękka, gęsta i falista, dość krótka, poza brodą, wyjątkowo obfitą. Nadają się jako psy dla alergików, gdyż nie linieją, ale stopniowo gubią włosy, jak ludzie. Potrzebują za to profesjonalnej opieki groomerskiej, aby nadać sierści pożądany w rasie kształt.

Teriery te są psami zadziwiająco zdrowymi i długowiecznymi o sporadycznie występujących chorobach o podłożu genetycznym. Najczęściej spotykane problemy, jeśli już występują to alergie skórne, ale mają one zazwyczaj podłoże braku lub złej pielęgnacji.

© akc.org

Kerry nie nadają się absolutnie do życia z dala od ludzi. Potrzebują kontaktu z człowiekiem, są psem jednego pana. O ile zapewnimy mu odpowiednią ilość ruchu i kontakt, może żyć na każdej powierzchni. Może mieszkać w domu z ogrodem, o ile w ogrodzie ktoś go pilnuje. Pozostawiony sam sobie zdewastuje ogród i znajdzie sposób, by opuścić nawet najlepiej zabezpieczony teren. Trzeba pamiętać, że choć nie jest szczekliwy, to zasygnalizuje przybycie gości, a głos ma niski i mocny. W ogóle nie toleruje kotów, lubi je tępić.

Nazwy: Kerry blue terrier, Kerry, Kerry blue, Irish blue terrier, An Brocaire Gorm, niebieski terier z Kerry.
Przeznaczenie pierwotne: łapały szczury, pomagały w nielegalnych polowaniach na drobną zwierzynę i ptactwo, pilnowały posesji, a nawet zaganiały zwierzęta gospodarskie.
Przeznaczenie obecne: wszechstronnie użytkowy.
Długość życia: około 14 lat.
Wielkość i waga: 45,5-48 cm, 15-18 kg
Umaszczenie: Szczenięta psów tej rasy rodzą się czarne, lecz z wiekiem nabierają charakterystycznej, niebieskoszarej barwy

© Załoga Chartykasa