Ciekawostki

  • Agility – sport, w krótym pies kierowany przez właściciela ma do pokonania tor przeszkód.
  • Aportowanie – Przynoszenie przedmiotów, rzeczy i upolowanej zwierzyny na polecenie właściciela.
  • Chodzenie po śladzie – Tropienie zwierzyny po zapachu, który pozostawiła.
  • Coursing – Są to gonitwy chartów. Niegdyś charty goniły żywego zająca, obecnie jest on zastąpiony przez maszynę. Ocenia się tu przede wszystkim szybkość i zwinność psa.
  • CWC/CAC (Certificat d’Aptitude au Championat) – wniosek na Krajowego Championa Piękności.
  • CACIT (Certificat d’Aptitude au Championat de Travail) – wniosek na Międzynarodowego Championa Pracy (dla psów użytkowych)
  • Chęć do pracy w wodzie – właściwość ceniona przede wszystkm u psów myśliwskich. Pies bez wahania skacze także do zimnej wody, aby np. zaaportować zestrzeloną kaczkę. Chęć do przynoszenia wykazuje pies lubiący z natury aportowanie.
  • Chromosomy – nosiciele czynników dziedzicznych. Pies ma 39 par chromosomów.
  • Chrząstka nosa – trufla nosa, czubek nosa.
  • Cieczka – okres rui u suki, zwykle co 6 miesięcy.
  • Ciętość wobec człowieka – wykazywanie w razie niebezpieczeństwa agresji wobec ludzi stwarzających zagrożenie.
  • Ciętość wobec szkodników – cecha psów myśliwskich i terierów o silnie rozwiniętym popędzie do zabijania szkodników (drapieżników).
  • Coursing – niegdyś gonienie żywych zajęcy z dwoma chartami. Obecnie gonienie sztucznego zająca zygzakiem. Oceniana jest zręczność i szybkośc psa.
  • Część górna głowy – mózgowioczaszka.
  • Czystość rasy – typowe dla psa cechy przekazywane potomstwu przez rodziców czysto rasowych.
  • Entropion – zawinięcie powieki razem z rzęsami do wnętrza oka, co wywołuje podrażenie rogówki,
  • Fafle – wargi psa.
  • Garbonos – widziany w profilu
  • Głowa jabłkowata – okrągła mózgowioczaszka, o kształcie jabłka, u niektórych miniaturowych psów rasowych np. chihuahua.
  • Grzbiet karpiowaty – grzbiet bardzo wygięty do góry, np u buldoga francuskiego.
  • Guz piętowy – kość piętowa.
  • Guz potyliczny – wyrostek potylicy; wystająca do tyłu kość na przedłużeniu kości ciemieniowej czaszki, u niektórych ras bardzo silnie rozwinięte (cecha pożądana)
  • Hodowla – celowe kojarzenia psa samca i suki z zamiarem otrzymania potomstwa o pożądanych cechach rodziców.
  • Inochów – równoczesne stawianie do przodu dwóch lewych i dwóch rawych nóg.
  • Klapy (flafory) – zwizjące uszy psa myśliwskiego, np. u spanieli.
  • Kłąb – najwyższy punkt tułowia, położony na szczycie łopatek.
  • Kojarzenie kazirodcze – łączenie zwierząt blisko ze sobą spokrewnionych (rodzice-dzieci, rodzeństwo) między sobą.
  • Kołnierz elżbietański – plastikowy konierz, który zakłada się psu na szyję, aby nie mógł wylizywać sobie lekarstwa z rany.
  • Konstytucja – stan określony przez predyspozycje i wpływy środowiska, zależny od gatunku, rasy, płci, i warunków zewnetrznych.
  • Kopiowanie – Skracanie uszu i ogona psa.
  • Księgi rodowodowe (hodowlane) – prowadzone przez związek kynologiczny orgazacji patronackej. Zawierają wszystkie dane o kazdym psie wyhodowanym zgodnie z regulaminem hodowlanym tego związku. Na podstawie ksiąg rodowodowych można prześledzić pochodzenie psa od początku zarejestrowania ksiąg rodowodowych. Jest to potwierdzenie hodowli w czystości rasy.
  • Kufa – pysk psa od stopu.
  • Kwarantanna – okres, podczas którego psy musza być trzymane w izolacji przed wjechanie do niektórych krajów, aby uniknąć rozprzestrzeniania się wścieklizny.
  • Kynologia – Z greckich słów kyon, czyli pies i logos, nauka. Jest to nauka o psach.
  • Lędźwie – część tułowia między pstatnim żebrem, a miednicą.
  • Łałok – podgardle.
  • Miot – wszystkie szczenięta urodzone w czasie jednego porodu.
  • Obroża przeciw pchłom – obroża nasączona preparatami, które chronią psa przed pchłami,
  • Ocena – określanie wartości psa (dobry, bardzo dobry, doskonały) na wystawie przez sędziego. Ocena dobra określa psa, który odpowiada wzrocowi w danej rasie, ale ma istotne wady. Bardzo dobry – pies typowy dla danej rasy, z niewielkimi wadami. Doskonały – pies najlepiej odpowiadający wzorcowi i bez wad. Najlepszy pies może otrzymać wniosek na championat (CAC, CWC) na wystawie rangi krajowej lub międzyarodowej.
  • Odmiana – grupa psów w tej samej rasie różniąca się specjalnymi cechami lub określonymi właściwościami, np charakterystycznym umaszczeniem lub długością włosa.
  • Odstawienie – stopniowe przejście szczeniąt od karmienia mlekiem matk do normalnej diety.
  • Piękno – na wystawach psów rasowych pojęcie piękna nie opiera się na kanonach estetycznych (zawsze bardzo indywidualnych), ale na zgodności budowy z użytkowością danej rasy: pies pasterski, obrończy, płochach, tropowiec, pies wyścigowy, do towarzystwa.
  • Pies lawinowy – pies specjalnie wyszkolony do odnajdywania ludzi pod lawinami.
  • Pies obrończy – pies, który zaliczył obrończy kurs szkoleniowy I, II lub III stopnia zdanym sprawdzianem.
  • Pies pasterski – duży obronny pies do ochrony stad przed drapieżnikami.
  • Pies ratownik – pies do odnajdywania ludzi pod ruinami lub zagubionych w terenie, posiadający specjalne wyszkolenie zakończone egzaminem.
  • Pies stróżujący – przeważnie średniej wielkości, bardzo wytrzymały i zwinny do utrzymywania stada w gromadzie i zaganiania.
  • Pies zaganiający – pies do zaganiania stada na dużych odległościach z jednego miejsca na drugie np. bouvier.
  • Pies zaprzęgowy – pies w typie szpica hodowany do ciągnięcia sań.
  • Piąty palec (wilczy pazur, ostroga) – piąty palec na kończynie powyżej łapy, przeważnie zredukowany. Niektóre rasy mają go standardowo, np. bauceron. Uwagę trzeba zwrócić na przycinanie pazura, aby nie wrastał.
  • Płoszenie – Jest to śledzenie zwierzyny na niedostępnym terenie. Płosząc zwierzynę pies posługuje się przede wszystkim węchem, oczami i uszami.
  • Podgardle – luźna skóra po spodniej stronie szyi.
  • Praca na krwawym śladzie – Tropienie zwierzyny po pozostawionej przez nią krwawym tropie (postrzelony zwierz). Pracują tak głównie posokowce.
  • Przodozgryz – siekacze rzuchwy wysunięte są do przodu.
  • Rasa – podgrupa gatunku obejmująca wszystkie osobniki o określonych cechach oraz właściwościach i przekaująca je swojemu potomstwu.
  • Rodowód – dowód pochodzenia psa rasowego, wystawiany zawsze przez urząd prowadzący księgi rodowodowe, zawiera informacje o pochodzeniu psa.
  • Sfora – Większa grupa psów, używanych do polowań, na przykład beagle.
  • Słabizna – miękka część między żebrami a udem.
  • Staw skokowy – złożony z 7 kości śródstopia, kości stępu i guza piętowego Kształt i kątowanie mają między innymi znaczenie dla rodzaju chodu psa.
  • Stop – krawędz czołowo-nosowa.
  • Stójka – zatrzymanie się psa przed zwietrzoną zwierzyną w charakterystycznej postawie z uniesioną przednią kończyną w zgięciu; w takiej pozie pies czeka na nadejście myśliwego.
  • Strzyżenie – Obcinanie sierści psa za pomocą maszynki lub nożyczek. Pozwala to nadać mu sylwetkę charakterystyczną dla jego rasy. Często strzyże się tak pudle.
  • Sucha szyja – szyja psa o przylegającej skórze, bez luźnych fałd i warstwy tłuszczu.
  • Szukanie postrzałka – Pies myśliwski samodzielnie płoszy drobne zwierze, a następnie aportuje je, gdy ustrzeli je myśliwy.
  • Tropowiec – pies wyszkolony specjalnie do rozplacowania trudnych śladów (tropów) po zaliczeniu odpowiednich egzaminów pracy.
  • Trymowanie – Jest to wyrywanie martwych włosów. Tak samo jak strzyżenie ma na celu nadanie psu sylwetki charakterystycznej dla jego rasy. Najczęściej trymuje się teriery.
  • Turnieje sportowe – dla psa i jego właściciela, zawody w posłuszeństwie i ćwiczeniach sportowych.
  • Tyłozgryz – siekacze żuchwy są cofnięte i dotykają podniebienia twardego szczęki.
  • Udomowienie – oswojenie dzikich zwierząt oraz hodowanie ich dla korzyści i do towarzystwa człowieka.
  • Wysokość w kłębie – mierzona od ziemi do końca kłębu w linii pionowej.
  • W zakosach – sposób zachowania się psa podczas polowanial pies utrzymuje podczas polowania pewną odległość od myśliwego i wraca do niego „w zakosach”.
  • Wystawianie – Jest to cecha charakterystyczna dla psów myśliwskich. Stają one bez ruchu, wskazując wypłoszoną zwierzynę do czasu pojawienia się myśliwego. Tak zwana stójka.
  • Wzorzec – charakterystyka rasy. Wzorzec sporządzany jest przez związek kynologiczny kraju pochodzenia rasy. Jest on zatwierdzany przez FCI i wiążacy podczas oceny psów tej rasy we wszystkich krajach na świecie należących do FCI.
  • Zad – tylna część grzbietu psa od ostatniego kręgu lędżwiowego do nasady ogona; tworzy go kość krzyżowa, obie kończyn miednicy i okrywające mięśnie.
  • Zgryz cęgowy – siekacze szczęki stykają się bezpośrednio z siekaczami żuchwy.
  • Zgryz nożycowy – siekacze żuchwy i szczęki zachodzą na siebie.
  • Zgryz krzyżowy (przemienny) – siekacze szczęki i żuchwy nie są ustawione równolegle, ale ich listki krzyżują się wzajemnie.

© Załoga Chartykasa