II grupa FCI

FCI 46/II.3  |  Szwajcaria

Appenzeller należy do jednej z czterech szwajcarskich ras psów. Wyhodowany na terenie szwajcarskich gór Appenzeller, został nazwany na ich cześć. Łączy w sobie cechy szpiców, owczarków i molosów i jako jedyny ze Szwajcarów ma typowy dla szpica zakręcony ogon.

Psy te są energiczne, wesołe i bystre, ale mają też dużą potrzebę ruchu i kontaktu z człowiekiem. Nie jest to rasa, któą można zostawić w kojcu na cały dzień, on musi brać czynny i aktywny udział w życiu domowników. Dobrze czuje się na terenach wiejskich, z dala od zgiełku miasta, ale w razie potrzeby i jeśli zadbamy o niego, przystosuje się do życia w mieście.

Są szybkie, zwinne i bardzo chętne do współpracy. Odporne na trudne warunki atmosferyczne, bardzo wytrzymałe, mogą pracować długie godziny. Dość dobrze odnajdują się także w sportach, można je spotkać na zawodach frisbee, agility, czy posłuszeństwa, ale także można z nimi iść w kierunku ratownictwa, przewodnictwa niewidomym lub zajęć terapeutycznych.

Appenzeller nie jest psem dla ludzi, którzy całymi dniami pracują i poświęcają mu bardzo niewiele czasu. Potrzebuje konsekwentnego szkolenia, dużej ilości uwagi i twardych zasad życia w domu. Jest bardzo silny i źle wychowany może być trudny do okiełznania. Pies ten najmocniej przywiązuje się do osób, które go szkolą, karmią i się nim zajmuje. To do nich będzie przychodził i ich poleceń będzie się słuchał. Osoba, która się nim nie zajmuje, jest w ich oczach gorsza i nie zasługuje na szacunek. W jego wychowaniu najważniejsza jest konsekwencja! Niewychowany apek będzie ciągnął na smyczy, rzucał się do ludzi i obcych psów, może być agresywny, a w skrajnych przypadkach nawet ugryźć osobę, która próbuje się wedrzeć na jego teren.

Apki mają wysoko rozwinięty instynkt terytorialny i nie lubią obcych na swoim terenie. Warto ustawić tabliczkę informującą o obecności psa na posesji, a znajomych poinformować, aby od tak nie wchodzili na teren pilnowany przez psa. Warto go socjalizować od początku, ale może się zdarzyć, że nie będzie lubił innych psów i się do nich nie przyzwyczai – nie jest to pies dla każdego.

© minepuppy.com

Żadnych problemów za to nie sprawia jego pielęgnacja, gdyż psy te wymagają tylko okresowego czesania. Wyjątek stanowi okres linienia, kiedy psa należy szczotkować codziennie. Zaskakująco zdrowe i odporne, od czasu do czasu zdarzają się przypadki dysplazji.

Nazwy: Appenzeller, Appenzeller Sennehund, Appensell Mountain dog, Piez górski z Appenzeller, Appenzeller cattle dog, Apek.
Przeznaczenie pierwotne: pasterz, obrońca stada.
Przeznaczenie obecne: pies pasterski, do towarzystwa.
Długość życia: 12-16 lat
Wielkość i waga: 50-56 cm, 22-32 kg
Umaszczenie: tricolor – czarny z białym i brązowym lub czekoladowy z białym i brązem.

© Załoga Chartykasa