V grupa FCI

FCI 273/V.6  |  Izrael

Canaan Dog pochodzą od grupy półdzikich psów zwanych pariasami. Wywodzą się z terenów Izraela, a do Europy trafiły w latach 30. XX wieku za sprawą Rudolfiny Menzel, która próbowała wcielić w życie plan wykorzystania psów europejskich w charakterze psów bojowych – towarzyszy armii izraelskiej. Niestety, zważywszy na trudne warunki klimatyczne panujące na pustyniach azjatyckich, rasy europejskie nie były w stanie efektywnie spełniać swoich funkcji. W związku z tym kynolog postanowiła wykorzystać do tego celu psy żyjące w stanie naturalnym na obrzeżach miast Izraela. Wybierała spośród nich czworonogi o największej użytkowości, otrzymując tym samym nową rasę, która została nazwana Canaan Dog i zatwierdzona przez FCI już po śmierci Menzel w 1964 roku. Canaany w dzikiej odmianie żyją po dziś dzień na pustyni Negew i na terenie Izraela oraz w nielicznych już osadach beduińskich.

© animalsbreeds.com

Póki co, canaaan jest jedyną zarejestrowaną przez FCI izraelską rasą. Są niezwykle związane ze swoim stadem. Nie wolno ich izolować, gdyż dla nich jest to najsurowsza kara. Nie są typem psa, który chodzi krok w krok za człowiekiem, wystarczy mu świadomość, że znajdują się na tej samej powierzchni. Psy te z zapałem bronią swojego stada i dobytku.

Dobrze dogadują się z dziećmi i małymi zwierzętami, o ile zostały z nimi wychowane. W stosunku do obcych mu mogą być nieufne, a nawet bronić przed nimi swoich, jeśli ich intencje będą niejasne. Pewna doza nieufności jest naturalna u canaanów, dlatego trzeba zwrócić uwagę na socjalizację, aby cecha ta niestała się dominująca, a pies zamknięty w sobie i lękliwy. Zazwyczaj ostrzegawczo warczą, gdy coś je niepokoi, ale rzadko bywają szczekliwe i robią hałas. Jeżeli pies ufa swojemu przewodnikowi, nie ma problemu z akceptacją obcych ludzi spotykanych na neutralnym terenie, czy też gości wpuszczonych do domu. Może nawet pozwolić im się pogłaskać. Jednak te same osoby próbujące wejść na teren pod nieobecność właściciela spotkają się z agresywną reakcją.

© akc.org

Psy te bardzo cenią sobie swoją osobistą przestrzeń i jeśli zostanie naruszona, czy to przez człowieka, czyt inne zwierzę, może zareagować agresywnie. Mają także bardzo silny instynkt łowiecki, ale akceptują te zwierzęta, z którymi zostały wychowane. Nie wymagają dużo ruchu, wystarczy im jeden dłuższy spacer, zadowolą się też przestrzenią ogródka, gdyż przez większość czasu drzemią na kanapie

Są trochę jak szpice, źle znoszą ostre traktowanie, przymuszanie do wykonywania poleceń. Da się je wyszkolić, ale nie są bezwarunkowo posłuszne i zawsze się zastanowią, czy opłaca im się wykonać daną komendę. Zadania będące jednocześnie zabawą wykona z chęcią, ale sztywne wykonywanie komend (jak w OBI) mogą sprawiać mu problem i będzie się szybko nudził.

© animalsbreeds.com

Nazwy: Canaan dog, canaan, pies z Kanaan, pies kananejski, Kelev K’naani.
Przeznaczenie pierwotne: wykorzystywany w wojsku, pilnowanie mienia.
Przeznaczenie obecne: dość wszechstronny pies użytkowy, pies rodzinny.
Długość życia: około 15 lat.
Wielkość i waga: 50-60 cm, 18-25 kg
Umaszczenie: Umaszczenie dopuszczalne jest różnorodne (czarne, białe, czarno-białe, biało-brązowe,z ciemną maską lub bez niej). Najpopularniejsze są odcienie piaskowe i czerwonobrązowe.

© Załoga Chartykasa