Wzorce ras
Wzorzec w oryginalnej postaci.


FCI Standard Nr 185
PINCZER MINIATUROWY (Zwergpinscher)

POCHODZENIE:
Niemcy.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 06.03.07.
UŻYTKOWOŚĆ: Pies stróżujący i do towarzystwa.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do zaganiania bydła. Sekcja 1.1 – Pinczery. Próby pracy nie obowiązują.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Pinczery miniaturowe hodowane były licznie na przełomie XIX i XX wieku, a w niemieckiej księdze rodowodowej liczba wpisów w roku 1925 przekraczała 1300. Podobnie jak to było w przypadku pinczera niemieckiego, z pierwotnym rozmaitych umaszczeń obecnie w hodowli utrzymywane jest tylko rude i czarne podpalane.
WRAŻENIE OGÓLNE: Pinczer miniaturowy jest pomniejszoną wersją pinczera niemieckiego, bez cech karłowatości. Przy krótkiej sierści jego elegancka, zwarta budowa jest dobrze widoczna.
WAŻNE PROPORCJE: – Sylwetka jak najbardziej kwadratowa. – Długość głowy (mierzona od czubka nosa do potylicy) jest równa połowie długości grzbietu (mierzonej od kłębu do nasady ogona).
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Z natury pełen temperamentu, pewny siebie i opanowany, a przy tym inteligentny i wytrzymały, pinczer niemiecki jest doskonałym psem rodzinnym i do towarzystwa.

GŁOWA

Czaszka: Mocna, wydłużona, guz potyliczny słabo zaznaczony. Wierzch głowy płaski, z profilu równoległy do grzbietu nosa.
Stop: Niewielki, ale wyraźny.
Nos: Trufla nosa dobrze rozwinięta i zawsze czarna.
Kufa: Ma kształt tępego klina. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: Czarne, przylegające, suche, także w kącikach.
Uzębienie:
Szczęki mocne, uzębienie kompletne (42 białe zęby zgodnie z wzorem zębowym), zgryz nożycowy, równy i ścisły. Mięśnie policzków dobrze rozwinięte, ale policzki nie są aż tak widoczne, aby linie głowy straciły czystość.
Oczy: Ciemne, owalne, powieki przylegające i czarno pigmentowane.
Uszy: Wysoko osadzone, wiszące, kształtu litery V, wewnętrzną krawędzią przylegające do policzków, skierowane do przodu w kierunku skroni. Jednakowo załamane, nie wyżej niż na linii wierzchołka czaszki.
SZYJA: Szlachetnie wygięta, nie za krótka, płynnie przechodzi w łopatki. Sucha, bez fałd w żadnym miejscu i podgardla.

TUŁÓW

Linia górna: Lekko opada od kłębu ku tyłowi.
Kłąb: Stanowi najwyższy punkt grzbietu.
Grzbiet: Mocny, krótki i dobrze związany.
Lędźwie: Krótkie, mocne i głębokie. Odległość od ostatniego żebra do miednicy na tyle mała, by pies sprawiał wrażenie krótkiego.
Zad: Lekko zaokrąglony, niepostrzeżenia przechodzący w nasadę ogona.
Klatka: Umiarkowanie szeroka, na przekroju owalna, sięga łokcia. Przedpiersie, utworzone przez rękojeść mostka, wyraźne.
Linia dolna i brzuch: Słabizna nie za bardzo podciągnięta, ładne przejście od klatki piersiowej do brzucha.
OGON: Naturalny, pożądany sierpowaty lub szablasty.

KOŃCZYNY

KOŃCZYNY PRZEDNIE Oglądane z przodu mocne, proste i ustawione nie za blisko siebie; oglądane z boku – przedramiona proste.
Łopatki: Przylegające do klatki piersiowej i dobrze umięśnione, górnymi krawędziami wystające powyżej kręgów odcinka piersiowego. Jak najbardziej ukośnie ułożone, mniej więcej pod kątem 50 stopni do linii poziomej.
Ramię: Przylegające do tułowia, mocne i dobrze umięśnione, z łopatka tworzy kąt 95 – 100o.
Łokcie: Przylegające, nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz.
Przedramię: Dobrze rozwinięte i umięśnione. Oglądane z przodu i z boku idealnie proste.
Nadgarstek: Mocny.
Śródręcze: Mocne i sprężyste. Oglądane z przodu – pionowe, oglądane z boku – trochę nachylone w stosunku do podłoża.
Łapy: Krótkie, okrągłe, palce zwarte i wysklepione (łapa kocia), opuszki mocne, pazury krótkie, czarne i mocne.
KOŃCZYNY TYLNE: Oglądane z boku – dobrze kątowane , oglądane z tyłu – równolegle, ustawione nie za blisko siebie.
Udo: Średniej długości, szerokie, dobrze umięśnione.
Staw kolanowy: Nie wykręcony do wewnątrz ani na zewnątrz.
Podudzie: Długie,mocne, żylaste, przechodzi w mocny staw skokowy.
Staw skokowy: Wyraźnie kątowany, mocny, nie wykręcony do wewnątrz ani na zewnątrz.
Śródstopie: Pionowe do podłoża.
Łapy: Nieco większe od przednich. Palce zwarte i wysklepione. Pazury krótkie i czarne.
CHODY:Pinczer niemiecki jest kłusakiem. W ruchu grzbiet jest prosty i stabilny. Ruch harmonijny, pewny, zdecydowany, swobodny, z długim wykrokiem. Kłus przestrzenny, swobodny, płynny, z dobrym napędem kończyn tylnych i długim wykrokiem przednich.

SZATA
SKÓRA: Dobrze przylegająca na całym ciele.
SIERŚĆ: Krótka i gęsta, gładka, przylegająca, lśniąca, bez przełysień.
MAŚĆ:
– Jednolita: Czerwień jelenia, jasno ruda do ciemno rudej.
– Czarna podpalana:Lśniąco czarna z czerwonymi znaczeniami. Pożądane są znaczenia jak najbardziej wysycone i wyraźnie odgraniczone. Znaczenia występują nad oczami, na spodniej stronie szyi, na łapach do wysokości nadgarstków, wewnętrznej stronie tylnych nóg, na spodzie ogona przy jego nasadzie. Na klatce piersiowej dwa jednakowe, oddzielne trójkąty.WIELKOŚĆ I WAGA: Wysokość w kłębie: Psy i suki: 25 do 30 cm. Waga: Psy i suki: 4 do 6 kg.
WADY: Wszelkie odchylenia od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależności od stopnia nasilenia i wpływu na zdrowie i sprawność psa. W szczególności:
– Ciężka lub lekka budowa.
– Ciężka lub okrągła czaszka.
– Pomarszczone czoło.
– Krótka, wąska lub szpiczasta kufa.
– Zgryz cęgowy.
– Oczy jasne, zbyt małe lub zbyt duże.
– Uszy osadzone nisko, bardzo długie, niejednakowo noszone.
– Wyraźne kości policzkowe.
– Luźna skóra na szyi.
– Grzbiet długi, słabo związany.
– Karpiowaty grzbiet.
– Spadzisty zad.
– Długie łapy.
– Inochód.
– Hackney.
– Cienki włos.
– Maść przesiana, czarna pręga na grzbiecie, czarne siodło, maść jasna, wyblakła.
– Odchylenie od podanych wymiarów do 1 cm.
WADY DUŻE
– Nieprawidłowy wyraz płci (np. psy o suczym wyglądzie).
– Lekka budowa.
– Jabłkowata głowa.
– Linie profilu nierównoległe.
– Łokcie wykręcone na zewnątrz.
– Kończyny tylne podstawione.
– Strome kątowanie tyłu.
– Stawy skokowe wykręcone na zewnątrz.
– Odchylenie od podanych wymiarów o 1 do 2 cm.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Każdy pies o nienormalnej budowie i/lub przejawiający zaburzenia zachowania powinien być zdyskwalifikowany.
– Lękliwość, agresja, nadmierna podejrzliwość, nerwowość.
– Widoczna degeneracja budowy.
– Brak typu rasowego..
– Wady zgryzu: przodozgryz, tyło zgryz, krzywe szczęki.
– Oczywiste wady budowy, sierści i umaszczenia.
– Odchylenie od podanych wymiarów o więcej niż 2 cm.
UWAGA: Samce muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, w pełni wyczuwalne w mosznie.

© Załoga Chartykasa