Historie ras

© akc.org

Kerry blue terrier zalicza się do jednej z czterech irlandzki terierów. Wywodzi się najprawdopodobniej z hrabstwa, na cześć którego dostał swą nazwę – Kerry. Pierwotnie były to psy raczej wiejskie, wykorzystywane do pilnowania gospodarstw i wszystkiego, co mogły robić – łapały szczury, pomagały w polowaniach, zaganiały też zwierzęta gospodarskie. Według legendy są ulepszoną wersją teriera, krzyżowane z wilczarzami irlandzkimi, aby choć trochę przypominać szlacheckie psy.

Inna legenda mówi o psie pochodzącym od szaroniebieskiego psa ocalałego z rozbitego statku w zatoce Tralee w hrabstwie Kerry. Pies był tak waleczny, że zabijał każdego samca, który stanął na jego drodze. Robił wszystko, by pokazać swoją siłę, zostać reproduktorem i zdobyć władzę do założenia własnej rasy.

Nie zmienia to faktu, że do jego stworzenia użyto najprawdopodobniej teriera irlandzkiego, wheaten terriera, wilczarza irlandzkiego, tan terriera, spaniela i pudla, możliwe, że także bedlington teriera i dandie dinmont teriera.

Pierwszy raz o ich przodkach usłyszano późno, bo dopiero w 1847 roku, choć psy w tym typie znano na wyspach Irlandzkich od setek lat. Były hodowane nie tylko w hrabstwie Kerry, bo pojawiały się także w innych hrabstwach. Po raz pierwszy teriery te pokazano na wystawie w 1913 roku, 7 lat później, w 1920, powstał Dublin Blue Terrier Club. Początkowo teriery były dość zróżnicowane, nie było ujednoliconego typu – jedne były większe, inne mniejsze. Dopiero po opublikowaniu wzorca zaczęto pracować nad jednolitą rasą.

Rasa szybko zyskała popularność i stała się swego rodzaju maskotką. Obecnie jest to raczej ceniona i efektowna rasa wystawowa niż użytkowa, choć zdarza się, że wykorzystywane są do polowań. Są znane i łatwo je rozpoznać wśród innych terierów, jednak jest dosyć rzadka i nieliczna. W Polsce znajduje się około 100 sztuk.

© Załoga Chartykasa