Rasy niezarejestrowane przez FCI

Niezarejestrowane  |  Kanada

Canadian Inuit dog zalicza się do pierwotnych ras. Jego korzenie sięgają ponad 4000 lat wstecz i są ściśle powiązane z Eskimosami. Były hodowane do ciągnięcia sań, ale pomagały także podczas polowań na foki i wieloryby. Eskimosi nigdy nie uważali swoich psów za członków rodziny, jedynie za narzędzie pracy. Na przełomie XIX i XX wieku użycie rasy znacznie się zmniejszyło, a co tam idzie gwałtownie spadła ich liczna. Było to o tyle drastyczne, że w latach sześćdziesiątych została usunięta z rejestrów UKC i AKC i wiele lat później o niej zapomniano. W 1970 roku Brian Ladoon zacząć pracę nad przywróceniem liczebności rasy.

© pinterest.com

Te piękne psy pomogły także nieustraszonym odkrywcom w wyprawach na północ i południe. Aż do początku lat dziewięćdziesiątych Kanadyjski Pies Eskimoski był używany przez Australijczyków na ich antarktycznej stacji. W latach dwudziestych w północnej Kanadzie znajdowało się około 20 000 Qimmiqów, ale wraz z pojawieniem się skuterów śnieżnych i ich rosnącą popularnością, liczba psów spadła, a do lat siedemdziesiątych w kraju pozostało mniej niż 200 psów. Dzięki wysiłkom i determinacji Williama Carpentera, udało się przywrócić świetność kanadyjskim psom. Qimmiq powraca również na Grenlandię, gdzie odrodzenie zainteresowania dziedzictwem kulturowym Inuit sprawiło, że więcej psów jest trzymanych w ich naturalnym środowisku, robiąc to, do czego były zawsze hodowane, czyli do współpracy z człowiekiem.

Uważa się, że Inuickie psy są blisko spokrewniony z grenlandzkimi psami, możliwe też, że w ich żyłach płynie krew huskych i alaskanów. Jako psy pierwotnie hodowane do pracy, mają ogromny temperament, ale są jednocześnie delikatne i lojalne wobec swej rodziny. W przeciwieństwie do wielu północnych ras, są dość uległe, instynktownie szukają autorytetu. Pomiędzy nim, a jego panem rozwija się głęboka, intensywna więź. Bywają też głośne. Jako typowe psy myśliwskie, nie powinny przebywać wśród małych zwierząt i kotów, gdyż mogą urządzać na nie polowania. Są bardzo pracowite, wymagają odpowiedniego podejścia, a przede wszystkim zajęcia. Nie mogą być pozostawione samym sobie. Dobrym sposobem na zużytkowanie energii są regularne przebieżki, jogging, skijoring, czy mushing. Jeśli nie jesteśmy w stanie zagwarantować takiej formy aktywności, warto zastanowić się nad wyborem sportu lub zmianie wyboru rasy.

© pinterest.com

Są to psy stadne, źle znoszą samotność i brak towarzystwa. Są różniej bardzo czujne, świadome tego ,co dzieje się w ich otoczeniu, dlatego można im powierzyć rolę stróża. Potrzebuje on pewnego siebie opiekuna, który wskaże mu jego miejsce w stadzie i konsekwentnie będzie mu przewodził. Nie jest to pies dla niedoświadczonych opiekunów, nie powinien też być pierwszym psem. Bardzo ważna jest socjalizacja i odpowiedni trening. Należy wziąć pod uwagę, że młode osobniki często są buntownicze i próbują zdominować dom, jednakże wraz z wiekiem się uspokajają i zaczynają szukać lidera. Jeśli dobrze do nich podejdziemy, będziemy mieć wiernego, pracowitego towarzysza. Jeśli jednak nie znajdzie w nas lidera, z łatwością przejmą rolę psa alfa w domu.

Są dość niezależne i utrzymują dystans do nieznanego. W kierunku obcych mogą być nieufne, a nawet agresywne, zmienia się to jednak, gdy osoba zostanie zaakceptowana w domowym stadku. Są inteligentne i szybko się uczą. Różnie szybką wychwycą złe nawyki i potem trudno będzie ich tego oduczyć. Nie reagują na naukę poprzez krzyk, czy twardą rękę, szybko chwytają komendy przy użyciu pozytywnych metod, dużej ilości pochwał i pieszczot. Nie powinny być brane jako psy dla dzieci, zwłaszcza tych mniejszych. Myślmy o nim przede wszystkim jako psie pracującym, nie kanapowym. 

© youtube.com

Bardzo ważna jest pielęgnacja gęstej sierści, aby uniknąć kołtunów. Psy te ciężko znoszą upały, dlatego w czasie wyższych temperatur należy im zapewnić chłodne miejsce i dostęp do dużych ilości świeżej wody. Generalnie zdrowa rasa, może cierpieć na typowe przypadłości dużych ras: dysplazja stawów, skręt żołądka, entropia, zaćma czy artretyzm.

 

Nazwy:

Qimmiq, Canadian Husky, Canadian Inuit Dog, Canadian eskimo dog, C. familiaris borealis, Exquimaux Husky, Kingmik, pies kanadyjskich Inuitów, pies Inuitów.

Przeznaczenie pierwotne: pies pociągowy.
Przeznaczenie obecne: pies pociągowy, stróż.
Długość życia: 12-15 lat..
Wielkość i waga: 18-40 kg, 50-70 cm.
Umaszczenie: wszystkie kolory.

© Załoga Chartykasa