Zdrowie

Brzmi to dość absurdalnie, ale sen jest zachowaniem, na które trzeba zwracać uwagę. Dorosły pies przesypia średnio 12-14 godzin na dobę, szczenięta jeszcze dłużej. Jeśli sen trwa dużo krócej, koło sześciu godzin na dobę, to mówimy już o zaburzeniu.

Druga rzecz, na którą trzeba zwracać uwagę to jakość snu. Sen składa się z kilku cykli, w których występują poszczególny fazy, a po zakończeniu cyklu następuje przebudzenie lub faza snu lekkiego, która trwa około 40 minut. Po krótkim okresie snu lekkiego następuje sen głęboki, a dopiero faza REM, w której pies śpi bardzo głęboko i trudno go obudzić.

© mnn.com

Gdy sen trwa tak krótko, że wybudzenie następuje przed fazą REM, a sytuacja często się powtarza, często dochodzi do zaburzeń emocjonalnych, wśród których najczęstszym objawem jest wzmożona drażliwość. Skrócenie snu powoduje zaburzenia z ruchliwością, zaburzenia lękowe i przewlekłą depresję.

  • Zaburzenia z nadruchliwością. Dominuje brak samokontroli, głównie nieumiarkowanie w jedzeniu, aktywności ruchowej, sile uchwytu zębami i impulsywności. Pies wydaje się być w ciągłej gotowości do akcji, na najprostsze bodźce reaguje nadwrażliwością i nadpobudliwością. Nie przynosi poprawy ani zwiększenie aktywności, ani trening, gdyż pobudzonemu psu ciężko się uczyć.
  • Zaburzenia lękowe. Nadmierna czujność utrudnia odpoczynek, a pies czuje się, jakby zewsząd miało nadejść zagrożenie. Zdarza się, że pies budzi się gwałtownie wyraźnie wystraszony.
  • Przewlekła depresja. Zaburzenie snu, bezsenność sprawiają, że pies dużo czasu spędza w bezruchu. Może zasnąć na chwilę, by przebudzić się z objawami paniki, a może też długo chodzić po domu i powłóczyć nogami. Leży w jednym miejscu, nie reaguje na bodźce, nie chce jeść ani pić.

© the-tls.co.uk

Należy wziąć pod uwagę, że każdy pies jest inny i śpi w innych porach. Zdiagnozowanie bezsenności nie będzie proste i bez wątpienia nie może to być diagnoza pochopna. Będzie wymagała dużej ilości obserwacji psa i dogłębnej analizy jego zachowań.

© Załoga Chartykasa