I grupa FCI

FCI 15/I.1  |  Belgia

Pod nazwią owczarka belgijskiego skrywa się grupa blisko ze sobą spokrewnionych psów uzyskanych w Belgii. W 1891 roku profesor Adolf Reul z Belgijskiej Szkoły Nauk Weterynaryjnych zainicjował proces selekcjonowania (z 8 uznawanych wówczas standardów) 4 głównych linii hodowlanych, uzyskując jeden podstawowy typ o 4 maściach i rodzajach szaty, obecnie uznawanych za odrębne rasy lub za odmiany owczarka belgijskiego, w zależności od narodowego klubu danego kraju. Są to:

  • groenendael – zwany również owczarkiem belgijskim albo belgijskim psem pasterskim, odmiana długowłosa czarna.
  • tervueren – odmiana długowłosa płowa i szara.
  • laekenois –  odmiana szorstkowłosa płowa.
  • malinois – odmiana krótkowłosa płowa.

Groenendael

W Międzynarodowej Federacji Kynologicznej owczarek belgijski jest zarejestrowany jako jedna rasa podzielona na cztery odmiana. W Stanach Zjednoczonych jedynie laekenois nie został uznany za odrębną rasę, natomiast pod nazwą owczarka belgijskiego klasyfikowany jest najpopularniejszy groenendael. Współcześnie owczarki belgijskie są użytkowane jako psy obronne pracujące w policji i armii, a także jako psy stróżujące. Przy zapewnieniu im odpowiedniej dawki ruchu dobrze przystosowują się do warunków panujących w mieszkaniac.

Owczarki belgijskie to rasa dość trudna przez swoją silną potrzebę ruchu, dlatego nie jest polecana początkującym hodowcom. Są to psy bystre, inteligentne i bardzo czujne, skore do współpracy. Zaliczane są do psów obronnych.

Tervueren

Malinois jest psem o żywym usposobieniu i silnym temperamencie. Potrzebuje stanowczego i konsekwentnego opiekuna. Wymaga dużo ruchu, który można spożytkować w sportach, konkurencjach i zawodach. Posiada silny instynkt terytorialny, potrafi bronić domu oraz właściciela. W stosunku do obcych powinien być łagodny, ale nie wylewny. Potrzebuje socjalizacji, ponieważ może wykazywać agresję do innych psów. Jest chętnie użytkowany w policji, wojsku i w oddziałach antyterrorystycznych. Nadaje się do wszechstronnego szkolenia.

Groenendael został wyhodowany przez belgijskiego hodowcę Nicholasa Rose. Oficjalnie rasa powstała pomiędzy 1891 a 1897. Jest psem o dużym temperamencie, żywiołowym i energicznym, lecz może być bojaźliwy i niepewny, jeśli nie zadbamy o socjalizację. Potrzebuje stałego kontaktu z właścicielem, od którego należy wymagać doświadczenia i konsekwencji, gdyż psy tej rasy miewają skłonności do dominacji. Owczarki belgijskie są dobrymi i czujnymi stróżami, lubią pracę, są spostrzegawcze i pojętne. Są to psy wymagające specjalnej tresury przez pozytywną stymulację. Pies niezbyt dobrze czuje się w mieszkaniach, specjalnie w sytuacjach gdy ma pracujących, nieobecnych przez cały dzień opiekunów. Potrzebuje „zagrody” do pilnowania i dużo przestrzeni. Ze względu na swoją długą o obfitą szatę wymaga intensywnego szczotkowania co kilka dni.

Laekenois © wikipedia.com

Laekenois jest rasą powstałą w XIII wieku w okolicahc Antwerpii, gdze były wykorzystywane jako psy pasterskie i stróżujące. Pilnowały także rozłożonego na polach lnu. Nazwa rasy pochodzi od posiadłości Château de Laeken, gdzie mieszkała uwielbiająca Lackense królowa Henrietta. Rasa została zatwierdzona w 1897 roku. Jest to pies inteligentny, bardzo czujny, uparty i zawzięty, a przy tym wierny i posłuszny. Mniej skłonny do gryzienia niż pozostałe owczarki belgijskie. Chętny do pracy, obdarzony temperamentem, żywy, dominujący. Przywiązuje się do rodziny. W stosunku do innych psów przyjmuje zwykle postawę dominującą, może sprawiać kłopoty w kontaktach z innymi psami. Lubi dzieci, jeśli był wcześnie socjalizowany.

Tervueren jest psem aktywnym i pojętnym. Temperamentem i wyglądem jest najbardziej zbliżony do groenendaela. Obydwie rasy pochodzą od tych samych psów. Tervueren to również pies rodzinny, przywiązany i oddany. Rasa ta jest z natury nieufna wobec obcych. Szczenięta wymagają bardzo starannej socjalizacji, zwłaszcza w okresie pierwszych 3–4 miesięcy życia. Psy tej rasy biorą udział w takich sportach kynologicznych jak: agility, frisbee, wykorzystywane są jako psy stróżujące i tropiące. Po okresie zagrożenia wyginięciem (pod koniec II wojny światowej) odzyskały popularność głównie jako psy wykrywające narkotyki.

Malinois

Nazwy: Owczarek belgijski, belgian sheepdog, belgijski pies pasterski, Belgian Shepherd, Chien de Berger Belge, Malinois, Belgian Malinois, Belgian Tervueren, Tervueren, Belgian Laekenois, Laekenois, Groenendael shepherd, Belgian Groenendael, Groenendael.
Przeznaczenie pierwotne: pies pasterski, stróżowanie, pilnowanie stad.
Przeznaczenie obecne: wszechstronnie użytkowy pies.
Długość życia: 12-14 lat.
Wielkość i waga:
  • groenendael – 56-66 cm, 20-30 kg.
  • tervueren – 61-66 cm, 20-25 kg.
  • laekenois – 56-66 cm, 20-30 kg.
  • malinois – 58-62 cm, 25-34 kg.
Umaszczenie:
  • groenendael – odmiana długowłosa czarna.
  • tervueren – odmiana długowłosa płowa i szara.
  • laekenois – odmiana szorstkowłosa płowa
  • malinois – odmiana krótkowłosa płowa.

© Załoga Chartykasa